Pastoraat

VAN  DE  PREDIKANT
Hemels onderwijs
Daarop zei Jezus tegen hem: ‘Gelukkig ben je, Simon Barjona, want dit is je niet door mensen van vlees en bloed geopenbaard, maar door mijn Vader in de hemel. (Mat. 16:17). Van mensen kun je heel veel leren. Dat begint bij onze ouders en bij juffen en meesters op de scholen die we doorlopen, en je doet er goed aan om levenslang bereid zijn iets te leren van de mensen die je ontmoet en met wie je leeft. Maar Jezus heeft het hier over iets dat je ten diepste niet van mensen kunt leren: het inzicht in wie Hij eigenlijk voor ons is. De Messias, de Zoon van God, onze Redder, voor eeuwig. Dat kunnen mensen je wel honderd keer vertellen, maar je gaat het pas echt verstaan als de Geest van God het je laat zien, met de ‘ogen’ van je hart. Dan pas dringt het echt tot je door hoe waardevol dat is, hoe bevrijdend en bemoedigend. We kunnen elkaar het geloof niet geven, maar de heilige Geest kan het ons geven en ons ook gebruiken om iemand de ogen ervoor te openen.
 
Nieuwsgierig
Dit woord betekent, zoals u wel weet, ‘begerig/verlangend naar nieuws’. Het heeft een ongunstige klank: het doet vooral denken aan iemand die graag dingen wil weten die hij of zij helemaal niet hoeft te weten… Maar je kunt ook van jezelf zeggen dat je ergens nieuwsgierig naar bent, en dan bedoel je het neutraal. Het gaat iets verder dan ‘belangstellend’, dat een positievere klank heeft: willen weten hoe het met iemand gaat, bijvoorbeeld, om mee te kunnen leven.
De laatste tijd hoor ik van mensen die niet zoveel zin meer hebben om het nieuws te volgen dat ons vanuit ons eigen land en de rest van de wereld bereikt. Het is voor hen te confronterend, deprimerend, verontrustend, teveel om te verwerken: al die narigheid, al dat leed en geweld, de ene crisis bovenop de andere…. Dan ben je dus niet zo ‘nieuws-gierig’ in de letterlijke zin van het woord: begerig naar nieuws.
Maar we hebben ook nog steeds het evangelie, en dat betekent letterlijk ‘goed nieuws’. Het bemoedigende bericht waarmee Jezus Christus 2000 jaar geleden rondtrok in Israël, dat Hij niet alleen verkondigde maar zelf ook belichaamde en waarmaakte: ‘Gods Koninkrijk is dichterbij dan je denkt!’ Als je weet wat dat betekent, ben je telkens weer verlangend om dat goede nieuws te horen en tot je door te laten dringen, om er hoop en moed uit te putten. ‘Nieuws-gierig’ in positieve zin!
 
In memoriam
Op 13 juni jl. kwam het vrij onverwachte heengaan van ons gemeentelid Arie van Ouwerkerk. Hij was 95 jaar oud. Op 5 januari 1927 is hij in Terneuzen geboren, aan boord van het binnenvaartschip van zijn ouders, en in de binnenvaart lag ook zijn toekomst. Op zijn 14e begon hij te varen, met een onderbreking in de jaren na de oorlog toen hij dienstplichtig soldaat bij de marine in toenmalig Nederlands Oost-Indië was. Na zijn repatriëring leerde hij zijn vrouw Marchien Bedet kennen, met wie hij in 1952 trouwde en later drie zoons kreeg: Evert, Adriaan en Boudewijn. In die periode verlieten ze de binnenvaart en kwam hij aan de wal werken, eerst in Rotterdam en later als sluiswachter bij het Goese Sas (1962). Dat bleef hij tot zijn pensionering.
Toen hij drie jaar was heeft hij een longontsteking gehad, en sindsdien waren zijn longen niet zo sterk. Dat was duidelijk merkbaar toen ik hem de laatste jaren leerde kennen. Toch is hij daar nog heel oud mee geworden en kwam zijn overlijden plotseling. Hij was een gelovige man, ad rem en met gevoel voor humor, nuchter en flexibel.
Op maandag 20 juni is hij in Wilhelminadorp begraven, na een dankdienst voor zijn leven in de kerk. De  Schriftlezing omvatte Psalm 25:12-15 en Johannes 2:1-10; het uitgangspunt voor mijn overdenking was Joh. 2:2: ‘…en ook Jezus en zijn discipelen waren ter bruiloft genodigd.’ Verder werd er meegewerkt door kleinzoon Naud en zoon Boudewijn. Het vaste vertrouwen dat ons leven tenslotte niet uitloopt op onze begrafenis maar op de bruiloft van het Lam Jezus Christus, moge dat zijn vrouw en (klein)kinderen tot troost zijn in het gemis.
 
Boek
Op vrijdag 3 juni mocht ik namens onze gemeente het pas verschenen boek In de Polder bij elkander in ontvangst nemen. Het is geschreven door de Goese stadsarchivaris Frank de Klerk en gaat over het leven van Jan van den Bosch (1830-1850), zoon van de tweede directeur van de Wilhelminapolder Iman van den Bosch. Dat korte, maar veelbewogen leven is gereconstrueerd aan de hand van brieven van hemzelf en anderen. Voor onze gemeenteleden zeer interessant! Het gaat o.a. over de invloed van de Hernhutters op de polder, het dorp en de kerk.
 
Dank!
Op vrijdag 20 en zaterdag 21 mei mochten we het (ruim twee jaar lang uitgestelde) tweede deel van onze bruiloft beleven en vieren. Daar waren veel belangstellenden, o.a. uit Wilhelminadorp, getuigen van; andere gemeenteleden lieten via de post of een mailtje weten dat ze wilden delen in onze vreugde. Langs deze weg willen Janke en ik graag laten weten dat we dat hogelijk waarderen: het heeft er mede aan bijgedragen dat het twee prachtige, onvergetelijke dagen geworden zijn!
 
 
onbekend