Pastoraat

VAN  DE  PREDIKANT

Postadres en scribaat: tijdelijk*: K.M. Nijssen
Stadhouderslaan 20
4466 TT Goes
0113-212079
k.m.nijssen@kpnmail.nl

*i.v.m. ziekte van mevrouw W. Wagenaar-v.d. Werf


Een tijd van komen en een tijd van voorbijgaan...
Drieënhalf jaar geleden was ik bij de eerste kerkenraadsvergadering van onze gemeente. Dat was een veelbelovend begin, waarin Wil Wagenaar iets heel bijzonders zei: “Ik wist niet dat je op een vergadering ook zo lachen kon”. Toen wist ik zeker: in deze gemeente wil ik graag werken. Dat lachen en plezier maken hebben we al deze jaren volgehouden: fijne, gezellige, en uitstekende
kerkenraadsvergaderingen zorgden voor een blije en goedlopende gemeente. Daaraan heb ik met groot genoegen mijn stenen bijgedragen. Maar het thuisfront keek bezorgd: een grote veeleisende, maar heerlijke onderwijsbaan, nodig om het brood met hagelslag te betalen, én een gemeente, waarin veel en veel meer werk was dan de piepkleine aanstelling bedroeg, en dat was niet mis. Het was eigenlijk wel heel veel, vaak zeven dagen per week in touw zijn. In de bijbel staat, dat je zes dagen per week mag werken en dat je uit mag rusten op de zevende, maar daar kwam eigenlijk maar zelden iets van terecht... Daarom heb ik, na lang nadenken, de kerkenraad gevraagd een opvolger te zoeken, een predikant of een pastoraal werker met preekconsent, die net zoveel van Wilhelminadorp houdt als ik dat doe. Ik ga niet helemaal weg: er staan nog een heel rijtje preekbeurten, dit jaar en volgend jaar zal ik er ook zo nu en dan zijn, maar wel minder dan nu, want ook een dienst voorbereiden kost minstens 8 uur werk (dat zat niet in mijn aanstelling, dat deed ik ‘in mijn vrije tijd’). Het doet gemeen zeer, dat afscheid nemen, maar het is wel heel wijs om het nu te doen: de tijd is gekomen om ook wat tijd voor onszelf te maken, echte vrije tijd. Daar gaan we, echtgenoot en ik, op mijn 64e, nu maar een beetje mee oefenen, voor als we met pensioen gaan. Op 23 juni heb ik voor het laatst als de ‘eigen predikant’ met u avondmaal mogen vieren en per juli houdt mijn werk voor de gemeente op. Dominees gaan voorbij, maar de gemeente van de Heer blijft. Mogen er voor mij nog mooie diensten volgen als ‘gastpredikant’ in uw midden, lieve, lieve gemeente van wie onze Heer zoveel houdt. Misschien bent u een beetje minder ‘in het oog’, maar u bent nooit uit mijn hart.

Waarom is Wilhelminadorp zo bijzonder?
Wilhelminadorp is van oudsher een plaats met een heel bijzondere bevolking: de mensen van de Wilhelmina Polder. De verhalen die u vertelde over vroeger, over hard werken, over saamhorigheid en prachtige oranjefeesten gingen, over een Wilhelminadorp dat nu heel anders is geworden. Groter, gevarieerder (er wonen ook ‘nieuwe mensen’ die geen geschiedenis hebben met de Polder) en nog steeds mooi: huizen van oude schoonheid en prachtige nieuwe ontwerpen staan broederlijk/zusterlijk naast en door elkaar. Mooi is Wilhelminadorp ook aan de binnenkant: mensen kennen elkaar en zorgen ook (vaak) voor elkaar. Er is aandacht, gezelligheid, saamhorigheid en meeleven met elkaar in goede en nare tijden. Het is nog steeds een dorp, al wordt het steeds meer anders dan vroeger, toen je écht iedereen kende. Het kerkje is ook niet meer hetzelfde: het gebouw is mooi verbouwd, maar ook qua bemensing is het veranderd: er komen er nogal wat van ‘buiten’, we zijn een stapje ouder geworden en niet meer met zovelen, maar de warmte, het thuis-gevoel is er nog steeds. Daaraan is weinig veranderd. De kerk, dat is thuis-op-zondag (en bij bijzondere gelegenheden). Daar zie je elkaar, daar word je gezien en gekend, wie je ook bent. Daar ben je kind aan Huis. Voor een predikant/pastoraal werker is Wilhelminadorp, en ik kan het weten, een heerlijke gemeente om in te werken. Ik bid met u mee, om een warme en hartelijke predikant/pastoraal werker, een lieve man of vrouw, om de gemeente van de Heer in Wilhelminadorp te dienen. De Heer is er Zelf bij, daar mogen we Hem om bidden, in het vertrouwen dat Hij zal voorzien.

Waarom dit lied? Neem mij aan zoals ik ben, lied 833
Het is heel vreemd met weggaan: mensen zeggen je gedag, maar wat er daarna gebeurt is onvoorspelbaar. Soms hoor je als nieuwe predikant prachtige verhalen over de relatie van de gemeente met de vorige predikant. Daar word je blij van, van zulke goede verhalen, maar er zijn ook andere, minder mooie, minder positieve.
Dat is eigenlijk heel jammer, want als we in de spiegel kijken, zie we, dat niemand van ons perfect is, verre van dat. Daarom wil ik graag met u nog een keer naar een lied kijken uit ons nieuwe liedboek, lied 833, dat me na aan het hart ligt.

Neem mij aan, zoals ik ben,
Zuiver uit wie ik zal zijn.
Druk uw zegel op mijn ziel
En leef in mij.

Het lied is een bede aan de Heer van hemel en aarde, aan ons aller Vader.
Neem mij aan, Vader, zoals ik ben. U weet hoe ik ben, helemaal, al van voor mijn geboorte (ps. 139) en U weet precies wat er goed en niet goed is aan mij. Daarom, genadige God, zuiver mij, reinig me van alles wat mij belemmert om Uw mens te zijn. Maak dat ik kan worden zoals U me bedoeld hebt. Druk uw zegel op mijn ziel: zegen mij en laat mij en heel de wereld zien, dat ik van U ben. Alleen van U. En Heer, open mijn hart en mijn geest, en wilt U in mij zijn, alle dagen van mijn leven. Leef in mij, Heer, dat ik mag leven in en door U.

Dit lied is ook ‘mijn’ lied, de woorden komen me uit het hart. Wij mensen zijn verre van perfect, maar dat hoeft ook niet, dat kunnen we immers niet zijn. God heeft ons in Zijn hart gesloten en houdt ons in Zijn armen. Hij alleen maakt ons volmaakt en goed. Wij zijn van Hem, wij leven alleen door Hem. Ik hoop, dat ik in Zijn gemeente Wilhelminadorp goede dingen heb gedaan. Er zullen zeker ook minder goede zijn geweest, want ook een dominee is maar grondpersoneel van de Heer. Voor alle goeds en fijns dat we samen mochten beleven in de afgelopen jaren: aan God alleen de eer. Het minder goede: moge Hij dat zuiveren en heel maken.

Soms loopt het leven anders dan je had gepland...
In verband met ziekte van mevrouw Wagenaar, onze onvolprezen steun en toeverlaat in de kerkenraad bij alle correspondentie, preekvoorziening, organistenregeling en nog veel meer, lopen de lijnen in de gemeente in de komende tijd wat anders. Kees Nijssen heeft zich bereid verklaard om haar zoveel mogelijk te vervangen. Vandaar dat u zijn telefoonnummer en e-mail hierboven vermeld ziet.
Overdag is hij ook vaak aan het werk op school, dus mailen of ’s avonds nog een keertje proberen is een goed idee. We zijn hem heel dankbaar dat hij dat wil doen, zeker in deze drukke periode op zijn werk. U kunt ook terecht bij Willy Heijnsdijk of bij Herman de Jonge als er iets is. Terwijl ik dit schrijf is nog niet zeker waar mevrouw Wagenaar gaat revalideren. We houden u op de hoogte, want een kaartje is bij haar altijd heel welkom. Ze werkt zelf hard aan haar herstel, dat past ook precies bij haar. Laten wij haar ondersteunen door voor haar te bidden tot Hem, die haar en ons allen in Zijn beschermende Hand houdt.


Vakantietijd?
Voor allen die in de komende maanden vakantie hebben, jong en oud: een heel fijne tijd van ‘vrij zijn’ toegewenst. Voor ieder die niet de gelegenheid heeft om weg te gaan, geniet lekker van mooi weer, van lieve buren, gezellige straatgenoten, van de kerk en pak de telefoon ietsje vaker: mensen hebben nu vaak wat meer tijd. Met u en met Herman de Jonge (die veel beter dan ik weet, wat het land nodig heeft) zeg ik: laten we hopen op een fijne vakantietijd, waarin de nachten met rijkelijk regen voor de akkers en de dieren gezegend zijn en dan wat zon, overdag, voor de mensen.
Met hartelijke groet, mede namens echtgenoot Gerard,
Ds. Marie Thérèse Reichmann