Pastoraat

VAN  DE  PREDIKANT
Zorgen

Leg de last van uw zorgen op Hem, want u ligt Hem na aan het hart. (1 Petrus 5:7)

We zijn een nieuw jaar ingegaan, dat met al zijn onzekerheden nog grotendeels vóór ons ligt. Hoe zal het verder gaan met het coronavirus en de reacties daarop, met de vele spanningen en conflicten in de wereld en ons land, en met ons (u) persoonlijk? Hoe zal het dit jaar gaan met mijn gezins- en familieleden? Wat blijft er straks over van het kerkelijk leven dat we gewend waren? Kan ik het geloof wel behouden, bij al mijn twijfels en onbeantwoorde vragen?
Wat maakt het dan een verschil dat er Iemand is bij wie je met je zorgen terecht kunt! Bovengenoemde tekst roept ons op om ze op Hem te leggen, zodat het gewicht ervan niet langer op jouzelf drukt. Eigenlijk om ze naar Hem toe te ‘gooien’, met kracht dus. De afstand die je kunt voelen tussen God en jou hoeft geen reden te zijn om er zelf mee te blijven lopen. Zoals je iets naar iemand toe kunt gooien met de opdracht ‘Vang!’ Dat mag je dus doen met al je gepieker over wat er dit jaar mis zou kunnen gaan.
Deze oproep is een echo van Psalm 55:23, waar bijna hetzelfde gezegd wordt: ‘Leg je last op de HEER en Hij zal je steunen.’ De vertaling van het NBG van 1951 zegt daar ‘Hij zal voor u zorgen’ en in 1 Petrus 5:7 ‘…want Hij zorgt voor u.’ In Psalm 55 ziet de dichter zich omringd door onbetrouwbare mensen: vijanden maar ook vrienden die een bedreiging voor hem zijn. Zijn God is dan de Enige bij wie hij een steun en toeverlaat vindt.
In 1 Petrus 5 wordt gewaarschuwd voor een andere vijand: de duivel die rondgaat als een brullende leeuw, op zoek naar prooi. Ook dat hoort bij de realiteit van 2022… En dat is zeker ook zorgwekkend. Maar daar tegenover staat een God die ‘zorg-trekkend’ is, die ons uitnodigt om onze onrust en angsten bij Hem te brengen. Omdat de toestand van ons hart Hem ter harte gaat!

Ziek
En dan blijk je opeens corona te hebben. Dat overkwam Janke en mij op 20 december jl. We waren al een paar dagen niet zo fit, maar dit hadden we toch niet gedacht… Je probeert het virus te vermijden, maar opeens kom je erachter dat dat niet gelukt is en dat je in quarantaine moet. Gelukkig hebben we er niet veel last van gehad, maar het betekende wel dat er in Colijnsplaat maar liefst vier kerkdiensten niet doorgingen en ik op korte termijn vervanging moest zoeken voor het leiden van een begrafenis (wat gelukkig goed afliep).
Tsja, zo wordt maar weer duidelijk dat we lang niet alles in eigen hand hebben. Tegenwoordig willen we dat wel graag, en soms koesteren we de waan dat we daar al ver in gekomen zijn,- maar juist dit virus confronteert ons al bijna twee jaar met het feit dat we er maar geen baas over worden. Maatregelen, vaccins, het heeft gelukkig wel wat effect, maar niet wat ervan verwacht werd.
Wij mensen hebben dus niet alles in de hand, maar we mogen wel geloven dat onze tijden in Gods hand zijn. De verschillende tijden die we dit jaar gaan beleven (zoals die van ziekte of gezondheid) zijn allemaal een geschenk van Hem die zijn hand opent in genade en ons tijd van leven gunt. Tijd die in feite een onbegrijpelijk mysterie voor ons is en die ons de mogelijkheid biedt om zijn wil te zoeken en te doen.


Ds. A. Spaans