Pastoraat

VAN  DE  PREDIKANT

Van de predikant

Dagen van donker en licht
Voor velen van ons is tijd die voor ons ligt, het laatste stukje van de herfst en de winter, niet zo’n makkelijke tijd.’s Morgens duurt het lang voor het licht wordt en ’s avonds is het al heel vroeg donker. In het donker voelen wij mensen ons nu eenmaal minder op ons gemak dan in het licht: je kunt niet zien waar je bent, waar je heen gaat, of waar anderen zijn. Velen gaan ook liever niet meer de deur uit ’s avonds als het niet per se hoeft. Eigenlijk is dat heel jammer, want juist in de herfst en winterseizoen is het fijn om in die donkere tijd mensen te zien en iets gezelligs te doen. Niet alleen in de kerk zijn alle clubs en verenigingen weer in vol bedrijf. De donkere tijd van het jaar kun je zo heel wat lichter maken, door samen iets te gaan doen waar je plezier aan beleeft. Ook in ons eigen Wilhelminadorp is er genoeg te doen: de soos in het dorpshuis, de vrouwenvereniging (waarom hebben we eigenlijk geen mannenvereniging, heren?),de muziekvereniging, de gesprekskring, de avonden over een ‘Verhaal naar je hart’, en ik zal er vast een aantal vergeten, maar u praat me vast nog wel bij. Niets helpt beter tegen het donker dan samen zijn, samen iets doen, het samen gezellig maken. Daarvoor is niet eens een activiteit nodig: even een kopje koffie of thee bij elkaar maakt van een donkere avond een hele goede avond. En, je kunt ook samen afspreken om ergens naar toe te gaan: ook dan is ‘donker’ minder naar. Laten we elkaar uitnodigen, laten we samen iets ondernemen, laten we deze donkere tijd met elkaar en voor elkaar gezellig maken en licht!

Dagen van verhalen
Als ik aan mijn Duitse oma denk, zie ik ons samen zitten bij de tafel, theepot op het lichtje (met zo’n balletje eronder tegen het lekken) en lekkere koekjes. En dan kwamen de verhalen: over de oorlog, waarin ze het heel moeilijk had als weduwe met drie kleine kinderen in een land, dat niet haar land was. Verhalen over de lieve buren, die haar ‘gered’ hebben na de oorlog, omdat ze voor haar betrouwbaarheid wilden instaan. Verhalen over haar familie, over haar leven, over alles. Toen wist ik nog niet, dat zij me een schatkist meegaf voor mijn hele leven. Een schatkist vol verhalen, die je leven lang meegaan. Verhalen naar je hart, verhalen over je hart, verhalen die je aan je hart gaan. Samen met mijn lieve collega-predikanten uit Goes, Kloetinge en ’s Heer Hendrikskinderen nodig ik u uit om te komen luisteren naar verhalen, heel verschillende, uit de bijbel, maar niet alleen daaruit. U wordt zelf deel van het verhaal, want een verhaal beleef je, dat raakt je, dat leert je en dat verandert je. Op 20 november nodigen we u uit in Kloetinge, in het Geerteshuis. De inloop is vanaf 19.30 u. met koffie/thee en koekjes (!) en op deze avond ben ik aan de beurt om uw schatkist te vullen met nieuwe verhalen. Ik verheug me erop om u allemaal te zien. Misschien kunt u ook afspreken om samen te komen, dat is gezelliger en ook nog prettiger in deze tijd van het jaar.

Dagen van herinneren
Op de laatste zondag van het kerkelijk jaar, op 25 november, herinneren we ons en elkaar aan alle mensen die we in ons leven moeten missen. Ze zijn niet meer bij ons, maar ons hart is vol van hen, van wie we gehouden hebben en met wie we ons leven hebben gedeeld. In de dienst noemen we hun namen, in het Huis van God, waarin we samen mogen komen met ons verdriet, ons gemis en onze tranen. Dit jaar zijn van ons heengegaan Jo Schouwenaar, Jaap van Dalen, Piet Wagenaar en Jan Kraak. We gedenken hen in het Licht van de opgestane Heer, die voor hen een plaats heeft bereid bij Hem Thuis. Wij mogen weten, dat het goed is met hen, zij mogen veilig wonen bij hun Vader. Niet voor niets heet deze zondag ook ‘Eeuwigheidszondag’, want aan ieder van ons is een eeuwig Thuis toegezegd door onze Heer. In deze dienst denken we ook aan hen, die we al (veel) langere tijd moeten missen. Daarbij zullen er tranen zijn en dat is goed: om mensen die je zo lief hebt gehad, mag je huilen; zij zijn onze tranen waard. Laten we elkaar vasthouden en troosten met onze aanwezigheid, juist in deze dienst.

Dagen van dankbaarheid
Op woensdag 21 november vieren we in de dienst om 19.00 u. Dankdag voor gewas en arbeid. We staan dan stil bij alles wat we gekregen hebben van onze God: het leven, elkaar, voedsel, een dak boven ons hoofd, vrijheid, veiligheid, een kerkgebouw, en nog veel meer. Dat kunnen niet alle mensen van deze wereld ons nazeggen en daarom is het goed, dat we gaven mogen geven voor hen, die het zo veel minder hebben dan wij. De bus daarvoor staat achter in de kerk, waarin u uw bijdrage kunt doen. We hopen de mensen die een beroep moeten doen op Voedselbank daarmee te ondersteunen.
Op deze avond bent u al veel eerder welkom, namelijk om 18.00 u. bij de jaarlijkse stamppotmaaltijd voor ons allemaal. Ik hoef u niet te vertellen, hoe heerlijk onze koks/kokkinnen koken, als u er vorig jaar bij was. Wie er niet was/niet kon zijn: kom ook dit jaar, want er is niets gezelligers en lekkerders dan samen eten! U hoeft alleen maar een bord en bestek mee te nemen, voor de rest wordt gezorgd.
Na de dankdienst om 19.00 u. is er om 19.45 u. de jaarlijkse gemeentevergadering, waarop we met u heel belangrijke zaken willen bespreken, dus het is echt nodig dat u komt. Het is ook fijn als u komt, want een gemeentevergadering is dé gelegenheid om weer helemaal op de hoogte te raken van kerkelijke zaken. Bovendien is het een genoeglijke avond, met koffie/thee en iets lekkers en veel vrolijkheid. U komt toch ook weer?

Dagen van wachten op het Licht
Vanaf 2 december vieren we advent, de tijd waarin we toeleven naar Kerst, naar de komst van Gods liefde naar ons, Jezus Christus onze Heer. We steken kaarsen aan, steeds eentje méér, omdat het Licht steeds dichterbij komt, totdat de hele hemel verlicht zal zijn, zoals in die Kerstnacht. O Kerstnacht, schoner dan de dagen, heet een oud kerstlied. Een nacht, zo donker, en is die nacht dan nog mooier dan de dag? Ja, dat is deze nacht echt. Dát is Kerst: zelfs in onze diepdonkere wereld schijnt het Licht van Gods liefde en goedheid stralender dan de zon overdag. Dat is ook de betekenis van advent: in de donkere dagen mag je niet alleen hopen op het Licht, je weet dat het Licht er is, voor jou, voor je geliefden, je buren, je dorp, voor iedereen. Dat Licht is er altijd, niet alleen met Kerst, maar dan, met Kerst, vieren we het Licht met grote luister. We zien het Licht weer met nieuwe ogen, want we keken eigenlijk, vreemde mensen zijn we toch, Heer, meer naar het donker… Met Kerst zijn we gelukkig, door de engelen wakker gezongen, weer echt blij met het Licht, want we leven immers door dat Licht, en daar past een groot feest bij. Op school zeg ik wel eens “Kerstfeest is de verjaardag van de liefste mens die God ons gegeven heeft”. Zo’n feest, daar mag je je elk jaar heel erg op verheugen. Laten we dat doen, laten we ons samen intens verheugen op het feest van Kerst, lieve gemeente van onze Heer.

Met een hartelijke groet,

Ds. Marie Thérèse Reichmann